TA NEA Logo
Παρασκευή 20 Απριλίου 2018
ΥΓΕΙΑ ΔΡΑΣΗ + ΖΩΗ Logo
 
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Διαβάστε το έντυπο ΥΓΕΙΑ σε μορφή PDF
Διαβάστε το περιοδικό ΥΓΕΙΑ σε μορφή PDF
Καρκίνος του παγκρέατος: Πόλεμος με έναν δύσκολο όγκο


Δημοσίευση: 22-11-2015, 09:05 Τελευταία ανανέωση: 23-11-2015, 09:55
Εκτύπωση Αποστολή σε φίλο
Ρεπορτάζ: Ρούλα Τσουλέα

Μπορεί να ευθύνεται το τσιγάρο. Ή να παίζουν ρόλο η παχυσαρκία και ορισμένες διατροφικές συνήθειες, κάποιες κληρονομικές παθήσεις, ίσως ακόμα η ηλικία, ο διαβήτης και το προσωπικό ιστορικό χρόνιας παγκρεατίτιδας.

Η αλήθεια, όμως, είναι πως τίποτα δεν είναι σίγουρο. Όλ’ αυτά είναι απλώς παράγοντες κινδύνου, η ακριβής αιτία του καρκίνου του παγκρέατος παραμένει άγνωστη. Ούτε γνωρίζει κανείς γιατί φαίνεται να αυξάνεται η συχνότητά του.

Όσο μυστηριώδης, όμως, και επομένως δύσκολος στην αντιμετώπισή του κι αν είναι, οι ελπίδες για κάτι καλύτερο δεν λείπουν.

Στις 13 Νοεμβρίου ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης γι’ αυτόν. Όπως ανακοίνωσε το Παγκόσμιο Ταμείο Έρευνας του Καρκίνου (WCRF), ο καρκίνος του παγκρέατος είναι ο 12ος πιο συχνός καρκίνος στον κόσμο με 338.000 νέα κρούσματα το 2012 (είναι τα πιο πρόσφατα στοιχεία που έχει) αλλά η 4η αιτία θανάτου από καρκίνο, καθώς έχει υψηλά ποσοστά θνησιμότητας.

Γιατί συμβαίνει αυτό; «Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι για πολύ καιρό έπειτα από την εμφάνισή του δεν προκαλεί συμπτώματα, ενώ δεν έχουμε ούτε μία αξιόπιστη προληπτική εξέταση γι’ αυτόν», απαντά ο παθολόγος-ογκολόγος Επαμεινώνδας Σαμαντάς, συντονιστής διευθυντής της Γ’ Ογκολογικής Κλινικής του Ογκολογικού Νοσοκομείου «Άγιοι Ανάργυροι» και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Συνεργαζόμενης Ογκολογικής Ομάδας (HeCOG).
 
«Έτσι, κατά τη στιγμή της διάγνωσης το 80% των ασθενών έχουν προχωρημένη νόσο και δεν μπορούν καν να υποβληθούν στην χειρουργική αφαίρεση του όγκου, που αποτελεί την πρώτη επιλογή της θεραπείας».

Ακόμα και σ’ αυτό το στάδιο, τα συμπτώματά τους θυμίζουν περισσότερο παγκρεατίτιδα ή κρίση χολής: πόνος στην κοιλιά, ναυτία, απώλεια βάρους και ίκτερος δύσκολα θα φέρουν στον μυαλό ως πρώτο ενδεχόμενο τον καρκίνο.

Η προχωρημένη νόσος, όμως, αντιμετωπίζεται πολύ πιο δύσκολα απ’ ό,τι η αρχική. Στην πραγματικότητα, το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης για ασθενείς με μεταστατική νόσο είναι γύρω στους 6-9 μήνες, κατά τον δρα Σαμαντά. Ωστόσο υπάρχει μικρό ποσοστό ασθενών που φθάνουν στην πενταετία από τη διάγνωση και όταν συμβεί αυτό, οι πιθανότητες ίασης είναι συντριπτικά υπέρ τους.

Οι δυσκολίες με τον καρκίνο του παγκρέατος εντείνονται από το γεγονός ότι οι παράγοντες κινδύνου γι’ αυτόν είναι ισχνοί. «Ουσιαστικά οι μόνοι παράγοντες που έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης παγκρεατικού καρκίνου είναι το κάπνισμα (νυν ή πρώην), που όμως αφορά μόνο το 25% των ασθενών και ορισμένα κληρονομικά νοσήματα», λέει ο δρ Σαμαντάς.

Τέτοιες παθήσεις είναι η κληρονομική παγκρεατίτιδα, το σύνδρομο Peutz-Jeghers, ο κληρονομικός καρκίνος μαστού και το σύνδρομο καρκίνου ωοθηκών όταν οφείλονται στα γονίδια BRCA1 και BRCA2, καθώς και το σύνδρομο Lynch.

Από κει και πέρα υπάρχουν κάποιες συσχετίσεις με παραμέτρους όπως τα πολλά περιττά κιλά, η υπερκατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος, η ηλικία (είναι πιο συχνός στις ηλικίες 60 έως 80 ετών), το οικογενειακό ιστορικό της νόσου (με 2 συγγενείς πρώτου βαθμού με καρκίνο παγκρέατος ο κίνδυνος εμφάνισης είναι 18% και με τρεις ή περισσότερους συγγενείς 54%), με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ιδίως σε άτομα κανονικού βάρους, χωρίς οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, που τον παρουσιάζουν αιφνιδίως μετά τα 50 τους χρόνια) και το προσωπικό ιστορικό χρόνιας παγκρεατίτιδας. Και πάλι, όμως, συσχέτιση δεν σημαίνει αιτία.

Η αντιμετώπιση

Εάν ο όγκος μπορεί να αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό θα γίνει αμέσως, ακόμα κι αν χρειασθεί να αφαιρεθεί τμήμα ή ολόκληρο το πάγκρεας (σε τέτοια περίπτωση, οι ασθενείς πιθανώς θα χρειάζονται εφ’ εξής ενέσεις ινσουλίνης για να ρυθμίζουν το σάκχαρό τους, επισημαίνει ο δρ Σαμαντάς). Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει χημειοθεραπεία με το φάρμακο γεμσιταμπίνη, με στόχο να απαλλαγεί ο οργανισμός από τα εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα.

Ότανη νόσος είναι οριακά χειρουργήσιμη ή τοπικά προχωρημένη (εκτεταμένη), μπορεί να χορηγηθεί προεγχειρητική χημειοθεραπεία μόνη ή σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία, «σε μία προσπάθεια να γίνει εξαιρέσιμος ο καρκίνος», προσθέτει.

Στους ασθενείς με προχωρημένη νόσο και καλή γενική κατάσταση υγείας χορηγείται τα τελευταία χρόνια συνδυασμός τριών φαρμάκων (επιστημονικά αποκαλείται FOLFIRINOX και συμπεριλαμβάνει τα φάρμακα 5-FU, ιρινοτεκάνη και οξαλιπλατίνη), ενώ την τελευταία διετία έχει προστεθεί ο συνδυασμός της γεμσιταμπίνης με ένα φάρμακο που λέγεται nab-πακλιταξέλη, καθώς μελέτες έχουν δείξει πως ο συνδυασμός αυτός αυξάνει το χρονικό διάστημα δίχως εξέλιξη της νόσου και την επιβίωση.

Ένας άλλος συνδυασμός που μπορεί να χορηγηθεί είναι αυτός της γεμσιταμπίνης με ερλοτινίμπη. Σε ασθενείς με κακή γενική κατάσταση υγείας χορηγείται μονοθεραπεία με γεμσιταμπίνη.

Στις ΗΠΑ, εξάλλου, εγκρίθηκε πολύ πρόσφατα μίας νέα μορφή ιρινοτεκάνης, που λέγεται λιποσωμιακή, ενώ μία άλλη ελπιδοφόρα θεραπεία που βρίσκεται στο στάδιο των κλινικών δοκιμών είναι ο συνδυασμός της επονομαζόμενης ανασυνδυασμένης πεγκυλιωμένης ανθρώπινης υαλουρονιδάσης (ή PEGPH20) με γεμσιταμπίνη και nab-πακλιταξέλη.

Όπως εξηγεί ο δρ Σαμαντάς, η PEGPH20 επιτίθεται στο μικροπεριβάλλον γύρω από τον όγκο, για να το καταστρέψει και να επιτρέψει τη διέλευση των άλλων φαρμάκων στο εσωτερικό του καρκίνου. «Το μικροπεριβάλλον αυτό αποκαλείται στρώμα, είναι πολύ πυκνό και χωρίς αγγεία, και γι’ αυτό δύσκολα το διαπερνούν τα φάρμακα», λέει. Και προσθέτει πως πιθανώς αυτός είναι ένας από τους λόγους για τον οποίο αρκετοί ασθενείς δεν ανταποκρίνονται στην χημειοθεραπεία.

Συνολικά, σε εξέλιξη βρίσκονται 50 κλινικές μελέτες με νέα φάρμακα, με 10 από αυτά να βρίσκονται στο τελικό στάδιο της αξιολόγησής τους, καταλήγει.



Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ειδική έκδοση ΥΓΕΙΑ
Εκτύπωση Αποστολή σε φίλο
ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ
Τα συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον
Δείτε περισσότερα βίντεο
Χρήσιμα!
ΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ
Βάρος (σε κιλά)
Ύψος (σε cm)
  Υπολογισμός  
ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
ΥΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ Α ΕΩΣ ΤΟ Ω
Αναζητείστε μία ασθένεια επιλέγοντας ένα αρχικό γράμμα από τον παραπάνω πίνακα